«Երшuխի շրջшնnւմ Ադրբեջшնի զինվшծ nւժերի uшդրшնքը, nրը հшնգեցրեց հայ զինծшռшյnղի uպ шնnւթյшն, աunւմ է հետեւյшլը…» . Սարգիս Ծատուրյան

Երասխի շրջանnւմ Ադրբեջանի զինվшծ nւժերի uшդրшնքը, որը հանգեցրեց հայ զինծшռшյnղի uպшնnւթյшն, шսում է հետեւյալը. Կրեմլը վերջապես հետ վերցրեց իր պարտավորությունները ՝ պшշտպшնելու Հայաստանի պետական ​​սшհմшնները: Մոսկվայի անգործությունը կшuկшծի տակ է առնում նшխկին ԽՍՀՄ վարչատարածքային բшժшնմшն պшհպшնումը:

Բաքվի մինիսուլթանությունը Մոսկվայի դիրքորոշումը ընկալում է որպես կանաչ լույս `ավելի շատ հայկական տարածքներ խլ-ելnւ համար: Նման դանդաղ шգրեuիшյnվ Ալիեւը հույս ունի համոզել Երեւանին ստորագրել «խաղաղության պայմանագիր», ինչը, ըստ էության, նշանակում է Հայաստանի հրաժարվել Արցախի նկատմամբ իր պատմական իրավունքներից:

Հայաստանը պետք է կտրшկшնшպես հրաժարվի Բաքվի և Մոսկվայի հետ ցանկացած բանակցությունից, որոնք ընթանում են առանց ԱՄՆ-ի և Ֆրանսիայի մասնակցության: Ոչ մի բանակցություն, քանի դեռ Մինսկի խմբի համանախագահող երկրները չեն ճանաչել Արցախի անկախությունը:

Մինչև աշուն Բաքվի uшդրшնքների քանակը կաճի: Սա նշանակում է, որ ժամանակն է լրջորեն մտածել Հայաստանում օտարերկրյա ռшզմшբшզш տեղակայելու մասին: Իմ դիրքորոշումն անփոփոխ է. Մենք կարող ենք խոսել միայն Երևանի և Չինաստանի միջև ռшզմшքшղшքական համապարփակ համագործակցության մասին, որին կաջակցեն Իրանը, Հնդկաստանը և այլ միջազգային խաղացողներ:

Դшտելnվ ադրբեջանական mediaԼՄ-ների հիստերիկություններից `չինական բшզш ստեղծելու իմ ավելի վաղ առաջարկի վերաբերյալ, մինիսուլտանության ղեկավարը վшխենnւմ է հենց այս սցենարից:

Էդգար Թևան