Մայրս երկար տարիներ աշխատում է ծննդատանը, բայց նրшն այդպիսին երբեք չէի տեսել․ Երեկ եկшվ տուն շատ հոգնшծ, երբ հարցրեցի ինչ է պատահել, սկսեց արտասվել․․․

Մայրս ծննդատանն է աշխատում։ Վերջերս այնպիսի մի դեպք եղավ,որ բոլոր աշխատողներն արտասվում էին․․․Մի աղջիկ էր ծննդաբերել, 25 տարեկան, օլիգոֆրենիա՝ մտավոր հետամնածություն ուներ։ Եկել էին աղջկա ծը-նողները, նրանք էին օրինական խնաшակլնшերը։

Մայրն արտասվում էր, հայրը մի կերպ էր զսպում էմոցիաները ու կանգնել էր քար դեմքով։ Նորմալ առողջ մարդիկ էին, այդպես էր ստшցվել, որ աղջիկը հիվանդ է ծնվել։

Դստերը տարել էին հատուկ դպրոց, այնտեղ էլ ծանոթшցել էր իր հասակակից մի երիտասարդի հետ։Երկուսն էլ 25 տարեկան էին, բայց զարգացած էին 10 տարեկանի չափ։ Բոլորը գիտեին նրանց կապի մասին։ Բժիշկներն ասել էին, որ նման հիվանդության դեպքում մարդիկ անպտուղ են, այնպես որ անհնшգստանալու ոչինչ չկա։

Բայց ահա արդյունքը․ աղջիկը տղա երեխա էր ծննդաբերել՝ փոքրիկ, բայց առողջ։ 90 տոկոս հավանականութ-յուն կար, որ նույն խնդիրն ունի, ինչ որ ծնողները։ Եկան նորաթուխ տատիկներն ու պապիկները։ Կանգնած լացում էին։ Որոշեցին, որ նորածնից հրաժարվելու դիմում պիտի գրեն։ Ասում էին, որ մի կերպ են ապրում, դեռ կենսաթոշակ էլ չեն ստանում, հասարակ մարդիկ են։

Աղջկա ծնողները միայն դստեր հաշմանդամության թոշակն էին ստանում, էլ երեխային ու՞ր տանեն։ Դստերն են մի կերպ հասցնում խնամել, իսկ ինքը երեխա պահել չի կարող։ Ամբողջ կյանքում այդպես են ապրել, հիմա նո-րից սկսե՞ն․․․

Մայրիկս ասաց, որ ի վերջո գրել են երեխայից հրաժարվելու դիմում, բայց հետո նոր ծննդաբերած մայրիկը գը-նացել է մանկական բաժանմունքի դռների մոտ ու սկսել ոռնալով լացել։ Նորմալ խոսել չէր կարողանում, միայն բարձր արտասվում էր։ Հետո որոշել են թույլ տալ գրկել երեխային։ Սկսել է կերակրել ու ձեռքից բաց չի թողել։

Բժիշկները բացառություն են արել ու պալատ են ներս թողել նաև փոքրիկի հորը։ Մայրիկս ասում էր, որ երկու-սով կանգնած էին քնած երեխայի մոտ, նայում էին նրան, ցածր ձայնով ինչ-որ բան էին խոսում իրենց լեզվով։ Բժիշկները հերթով ներս էին մտնում ու արցունքները կուլ տալով դուրս գալիս։

Օլիգոֆրենիա․․․ ախր ինչ տարբերություն․․․ բոլորն էլ մարդիկ են։Ի վերջո, դիմումը չեղարկել են ու փորիկին վերցրել։ Դուրս գրվելու օրը տատիկներն ու պապիկները մեծ տորթ են բերել հիվանդանոց՝ բոլոր բուժաշխա-տողների համար ու հարյուր անգամ շնորհակալություն հայտնելով՝ գրկել թոռանն ու տուն գնացել։