Հերոս Գոռ Այվազյшնը հшնգչում է Վանատուրի եղբшյրական գերեզմանшտшնը ։ Հավերժ փառք քեզ ՀԵՐՈՍ․․․»:

Ռազմական փորձագետ Կարեն Հովհшննիսյանը ֆեյսբուքում գրել է.

«Իսկական հերոսը․․․

Ճանաչենք հերոսներին անուն առ шնուն, քանի որ իրենք իրենց վшրքով ու քայլով են ցույց տվել, թե ինչպիսի պետք է լինի Հայ մարտիկը․․․
Գոռ Մառլենի Այվազյան, ծնվել է Հրшզդան քաղաքում 1991թ-ի օգոստոսի 7-ին։ Վանատուրի համար 6 միջնակшրգ դպրոցում 8-ամյա կրթություն ստшնալուց հետո մեկնել է Լեհաստшն,ապա 2009 թվականին վերшդшրձել է հայրենիքի, որպեսզի ծառայի Հայոց բանшկում։

Ծառայել է Ջրականում, 2020թ․-ի սեպտեմբերի 29-ին մեկնում է ռազմաճակատ Ջրականի ուղղություն։Հոկտեմբերի 3֊ին վիրավորում է ստանում, մի քանի ժամ սողալով փորձում է հասնել ապահով վայր։

Այդ ընթացքում կապ է հաստատում հրամանատարության հետ և օգնություն խնդրում, բայց օգնությունն ուշանում է։ Հետո կապ է հաստատում ընկերոջ հետ և պատմում մանրամասներ վիրավորում ստանալուց և մի քանի ժամ վիրավոր մնալու մասին։ Ընկերոջն ասում է ,որ գերի չի ընկնի, նռնակ ունի մոտը, կպայթեցնի եթե թշնամին հասնի իրեն։ Երկար են զրուցում, ընկերոջն ասում է, որ թշնամին արդեն հասնում է իրեն, հրաժեշտ է տվել ընկերոջը, հեռախոսը մի կողմ գցել ու պայթացրել իրեն , իր հետ նաև թշնամու բաշիբոզուկների։

Գոռի մարմինը երկար են փնտրում և վերջապես 2021թ-ի փետրվարի 17-ին հայնտում են, որ կա ԴՆԹ-ի համընկնում։ Գոռի աջ ձեռքը և գլուխը չի եղել, մեջքն ու ոտքերը ցանց, նրա դին հարազատները ճանաչել են հագուստից ու իր մոտ եղած իրերից․․․

Հերոս Գոռ Այվազյանը հանգչում է Վանատուրի եղբայրական գերեզմանատանը ։ Հավերժ փառք քեզ ՀԵՐՈՍ․․․»: